Airlie Beach, 27 Juni 2003

Hi Allemaal,

Een paar dagen geleden heeft er hier een enorm hevige storm huisgehouden. Windsnelheden van 40 knopen, regen en een golfslag van 3-4 meter. 10.000 woningen zijn afgesneden van de electriciteit, schade is aanzienlijk (vooral voor boaties) en ik zat (zoals jullie weten) op een boot.

Een dag eerder (maandagavond) was ik samen met een stuk of twaalf openwater-cursisten (duikles), twee advanced cursisten en 6 certified duikers aan boord van de Ocean Pro gegaan.
De OP is een catamaran met een lengte van zo'n 22 meter, een ruim opgezette salon en (voor een boot) enorme slaapruimtes... ik kon zelfs uitgestrekt liggen. De eerste paar uren waren redelijk steady, aangezien we nog achter de Whitsunday Islands lagen, die ons beschermden tegen de weersinvloeden. Maar, na die eerste uren kwamen we in de open zee. De boot rolde ver naar links, ver naar rechts en stuiterde af en toe over de golven. In mijn slaapkajuit, in de romp, kon je de golven met een enorme kracht tegen de wand horen slaan.... het leek net alsof ze er elk moment doorheen konden komen.

Ongeveer 50% van de passagiers begon zich enigszins ziek te voelen en de rest was zo moe dat ze al vlot hun bed in gingen... dus ook ik besloot om een uur of half elf maar eens onder zeil te gaan. Ik deed mijn oordoppen in, maar nog steeds hoorde ik de golven en de hard werkende motor. De skipper heeft de hele nacht aan het roer gestaan en heeft fantastisch werk afgeleverd, want het gestuiter van de boot was niet zodanig dat ik niet kon slapen.

De volgende ochtend kwamen we aan op de ankerplaats tussen Hardy en Hook reef, waar we een beetje beschut waren. Hier deden we twee duiken, waarbij we eerst in de rubberboot moesten stapppen. Knap lastig, met een zware stalen tank op je rug en (toch nog) een golfslag van 75 cm... maar, het ging en we zagen een enorm vredig riflandschap onder een veel minder vredig zee-opppervlak. Helaas bleek ik een iets te groot wetsuit aan te hebben, waardoor er om de zoveel tijd een koude golf water naar binnen kwam en ik dus als een half ijsklontje weer boven kwam... helemaal blauw, paars en geel. Maar, leuke bijkomstigheid, ik zat ineens in de rubberboot met twee dames tegen me aangedrukt (bodyheat). Tja, elk nadeel heb z'n voordeel...

Na deze twee duiken voeren we naar een ander rif waar we nog een duik en een nachtduik deden. Inmiddels had ik een kleiner wetsuit, zodat het al wat minder koud was. Ik kan ongeveer 4 a4-tjes voltypen met beesten die ik heb gezien, maar dat zal toch bijna niemand iets zeggen, behalve misschien de barracuda's (linker dan haaien, alleen wist ik dat niet toen ik ze tot ongeveer een meter naderde), schildpad, en inktvis.

De tweede dag stonden we om 7.00 's ochtends klaar om te duiken, maar helaas....
de storm kwam eraan en de schipper besloot dat het toch wat beter was om te vluchten. Met vijf knopen, tegen de stroom in, en met een enorme golfslag (en een evenredig aantal zeezieken) zijn we teruggevaren naar de Whitsundays, waar we de rest van de duiken in de Fringing Reefs in de baaien deden. Het was daar een stuk kalmer en -tegen mijn verwachtingen- een stuk mooier dan je zou denken. We deden die dag nog twee duiken (waarvan een nachtduik) en de dag erna (gisteren) vier (in een enorm hoog tempo), waarbij de storm plaats had gemaakt voor een enorm goede, zonnige dag.
Helaas, om 14.30 ofzo gingen we weer richting Airlie, waar ik nog een "Reef Talk" bezocht, een bioloog/duiker die superenthousiast is over alles in het water en dat enthousiasme goed kan overdragen... ik voel me nu zelfs enorm schuldig dat ik me een paar keer aan het rif gestoten heb.... de wonden in mijn benen en arm zien eruit als messneden, maar dat komt wel goed... ik denk nu alleen aan al die arme koraalpoliepjes die ik daarmee vermoord heb.... tja, als je gaat duiken kijk je ineens heel anders naar de zee.

Zo, jullie zijn weer up-to-date. De planning voor vandaag is wassen (wordt weer eens tijd) en tegen de avond richting Eungalla NP waar ik hopelijk de platypus ga zien.

Cairns, 29 mei 2003

Blub!!

Ughe uch... oke, ik ben weer boven water, heb mijn zuurstoftankje weer afgegeven, het veel te strak zittende duikmasker met snorkel weer in de bak gegooid waar ik hem vandaan had gehaald en heb weer vaste grond onder de voeten.

Na de afgelopen vier dagen op een boot te hebben gezeten heb ik zeebenen ontwikkeld die op het land een beetje averrechts werken... ik loop te zwalken als het erelid van de AA.... (en ik heb dus NIET gedronken nee).