Coober Pedy

0
135
hoofdstraat van Coober Pedy

hoofdstraat van Coober Pedy

Coober Pedy is het raarste stadje dat ik ooit heb gezien. Er is eigenlijk geen plek op de wereld waar de omstandigheden minder gunstig zijn voor menselijke bewoning: temperaturen die regelmatig boven de 40 oC uitkomen, geen regen, geen groen… het plaatsje ligt letterlijk in de middle-of-nowhere. Ondanks het onvriendelijke klimaat zijn er toch mensen naar toe gereisd om daar permanent te wonen. Om deze mensen in leven te houden, moet drinkwater met de trein of per road train worden aangevoerd. Water is hier dan ook schrikbarend duur. Dit weerhoudt een enkeling er echter niet van om een enkele boom in leven te houden.

Als je Coober Pedy verder niet kent, vraag je je af hoe mensen zo stom kunnen zijn om op zo een onvruchtbare plaats te gaan wonen. Het antwoord is: opaal ! Mensen van over de hele wereld zijn naar Coober Pedy gereisd in de hoop een rijke opaal-ader te vinden. En inderdaad wordt er elk jaar wel wat gevonden. Toch zijn er nog een hoop mensen die hun hele leven op zoek zijn naar die ene grote klapper, maar geen geluk hebben. Zoals in vele mijnbouwplaatsjes (denk ook aan de goldrush in Amerika) zijn er in het verleden nogal gewelddadige incidenten geweest.

Overigens, de afgelopen jaren is het er rustig en het plaatsje is voor reizigers een veilige plek. De bevolking, voorzover je die tegenkomt natuurlijk, is net zo vriendelijk als in de rest van Australie.

Zoals je zou verwachten van zo een mijnstadje in het midden van de woestijn was in de begintijd van Coober Pedy alles gericht op mijnbouw en overleven. Om de hitte te kunnen overleven, besloten de mijnbouwers de mijnschachten die ze niet meer gebruikten om te bouwen tot woning. Hierdoor komt Coober Pedy ook aan zijn naam; in het aboriginal betekent het zoiets als “de gaten in de grond van de blanke man”.
In de loop der jaren zijn meer en meer ondergrondse woningen gebouwd, waarvan een deel zelfs redelijk comfortabel te noemen is. Inmiddels woont 80% van de ongeveer 2300-4000 inwoners ondergronds (inwoners aantal varieert per gebruikte informatiebron). Een aantal mensen hadden bij het uitbreiden van hun huis met een extra kamer zelfs het geluk een grote klomp opaal te vinden! Sommige woningen zijn te bezichtigen.

Behalve woningen zijn ook andere zaken, zoals winkels en een hostel ondergronds aangelegd. Kijk bijvoorbeeld op Radeka Down Under om een indruk te krijgen van een ondergronds hostel.

Interessante dingen om te doen en te zien

Inmiddels hebben de inwoners Coober Pedy ook ontdekt hoe uniek het stadje is en hebben ze een aantal attracties voor de toeristen opengesteld:

foto van de opaalvelden in Coober Pedy.

Opaalzoeken

Als je in Coober Pedy bent, de opaalhoofdstad van de wereld, ga je zelf natuurlijk ook op zoek naar wat opaal. Het is echter niet verstandig om zomaar in de rondte te gaan rennen. Ten eerste is er het gevaar van de honderduizenden mijnschachten. Als je daarin valt, is de kans niet zo groot dat je ooit nog gevonden wordt. Ten tweede wil je natuurlijk niet “per ongeluk” op iemands land komen en daar stenen gaan rapen. Diefstal wordt niet echt gewaardeerd.
Wel kun je zoeken in het noord-oosten, waar een veldje ligt waar je soms wat kleine stukjes kunt vinden. Dit gebied staat aangegeven op de kaartjes die je bij de tourist information of je hostel kunt vinden. Succes met de zoektocht!

Crocodile Harry

Crocodile Harry is een beetje de dorpsgek. Hij claimt dat hij Arvid von Blumentals is, een Letse baron die na de tweede wereldoorlog uit zijn land werd verdreven, waarna hij in noord Australië als krokodillenjager zou hebben gewerkt. Hij beweert dat hij in 1975 naar Coober Pedy kwam om opaal te zoeken. Hoe sterk dit verhaal ook klinkt, in noord Australië woonde een kluizenaar die herhaaldelijk heeft beweerd dat hij ene Harry Blumentaal meerdere malen onderdak in zijn woning (een kapotte watertank) heeft verleend. Toeval of niet?

Of de verhalen van Harry nu waar zijn of niet, het blijft een interessante kerel. De muren van zijn huis zijn volgehangen met trofeeën, en dan gaat het niet alleen over krokodillenkoppen: het pand hangt vol met adressen, volgens Harry van meisjes en vrouwen die hij in zijn leven heeft verleid. Tenslotte werd het huis van Harry gebruikt voor de film Mad Max:Beyond Thunderdome. Voor de fans dus nog een reden om deze woning te bezoeken.

Ondergrondse kerk

Zelfs de kerk gaat ondergronds in Coober Pedy! Deze Anglicaanse kerk is op zich niet zo bijzonder, ware het niet dat het altaar erg veel lijkt op een mijnbouwlier.

uitzicht op Coober Pedy vanaf the Big Winch.

The Big Winch

De Big Winch staat op het hoogste punt van Coober Pedy, een kunstmatige heuvel, waardoor je een goed uitzicht hebt over het stadje. Een geweldige kans om eens echt te zien hoe enorm onaantrekkelijk dit plaatsje eigenlijk is. Wanneer je daar staat, in de brandende zon, besef je pas goed hoe zwaar de bewoners (vooral in de begintijd) het hier moeten hebben (gehad). Op de foto hiernaast zie je alvast een voorproefje van het uitzicht.

De Oldtimers mine

De oldtimers mine biedt je een goede gelegenheid om eens te bekijken hoe de hele zoektocht naar opalen nu eigenlijk echt ging. Bij de ingang krijg je een helm en een self-guide tour, waarna je in alle rust de diverse onderdelen van de mijn kunt zien. Uiteraard tref je de gangbare toeristendingetjes aan (zoals een paar sprekende poppen en dergelijke), maar het overgrote deel is interessant (tenzij je niets geeft om de hele opaal-geschiedenis natuurlijk).

De golfbaan

Hoe onvriendelijk de omgeving ook, niemand kan leven zonder een goed potje golf… de golfbaan van Coober Pedy heeft alleen geen gras. Alles is zand, waarbij de green kunstmatig glad wordt gemaakt door olie met het zand te mengen.

Voor meer informatie kun je terecht op “de Opal Capital of the World Website”.

terug naar overzichtskaartje

LAAT EEN REACTIE ACHTER