Rel rondom commercialisering Opera House

0
45
Boze Aussies (Foto: SMH)

Stel je voor dat de Taj Mahal wordt gebruikt als billboard voor McDonalds. Het Kremlin als reclame voor Goldman Sachs. Het grote Christusbeeld van Rio de Janeiro als paspop voor Armani. De tempels van Ankor Wat als promotie-middel voor Scientology.

Het is toch onvoorstelbaar dat gebieden of gebouwen met World Heritage status als reclamebord dienen? Toch is dat precies wat er in Sydney gebeurd. En weet je wat? De normaal gesproken nogal laid-back Aussies zijn woedend.

En het leek zo een goed idee, dachten ze bij Racing NSW. Die enorme schelpen van het Sydney Opera House zijn toch een geweldig screen om een grote advertentie voor een paardenrace op te projecteren? Operagangers zijn tenslotte ook liefhebbers van paarden, toch? Zoiets. Wat de gedachtegang ook is geweest, het heeft wel voor publiciteit gezorgd, want de Aussies zijn laaiend.

Ten eerste vinden de Aussies het niet kunnen dat dit World Heritage object wordt verkocht aan commerciële partijen. “Not for sale” en “This is our house” waren dan ook veel gescandeerde kreten. Maar het gaat dieper, want de gokindustrie heeft, zo vinden de demonstranten, sowieso al veel te veel macht in Australië. En helemaal in Sydney.

De macht van het goksyndicaat

(Foto: Horse Racing NSW)

Die macht blijkt ook wel hoe het allemaal zover heeft kunnen komen. Toen Racing NSW bij het Sydney Opera House aanklopte, werd hun verzoek zonder al teveel plichtplegingen verworpen. Louise Herron, directeur van het Sydney Opera House, verwees daarbij naar wetgeving waarin staat dat het projecteren van kleuren en afbeeldingen op de schelpen van het Opera House “beperkt moeten zijn tot niet-commerciële uitzonderingssituaties van kortdurende aard”. Een leek kan zien dat het projecteren van reclame voor een paardenrace, met daarbij de namen en het prijzengeld niet bepaald aan die regelgeving voldoet.

Daarmee zou de kous af moeten zijn geweest. Ware het niet dat de premier van New South Wales, Gladys Berejiklian, besloot Herron op het matje te roepen en haar op te dragen de advertentie alsnog te tonen. Waarschijnlijk was dit niet omdat ze dit een briljant idee vond, maar vooral omdat de Daily Telegraph en Alan Jones (een conservatieve shock jock) haar nogal onder druk zetten. Beide hebben een enorm bereik en kunnen een politicus maken of breken. Jones, die ook wel de bijnaam “King Maker” heeft, interviewde Herron maar weigerde tegelijkertijd inhoudelijk op haar antwoorden in te gaan. “Wie denk je wel niet dat je bent?”, zou hij haar toegeworpen hebben, om vervolgens te dreigen dat hij Berejiklian wel even zou opdragen haar te ontslaan.

Burgemeester niet blij

Ook de burgemeester van Sydney, Clover Moore, is niet bepaald enthousiast over de hele marketingactie. Hij noemt het een “flagrante commercialisatie van het World Heritage Opera House van Australië voor een bedrijfstak die berucht is om de schade door gokverslaving én dierenmishandeling”.

Protest met zaklampen

Uit protest zijn duizenden bewoners van Sydney gewapend met zaklampen naar de Opera House getrokken. Hun idee was om hun lampen op de schelpen te schijnen, waardoor de advertentie niet meer zichtbaar zou zijn.

Soms mag het wel

Zó kan het ook. Symbool van nationale eenheid voor de rugbyfinale. Foto: Sydney Morning Herald

Overigens zijn de Aussies redelijke mensen hoor. Nu protesteren ze tegen een grove commercialisatie van het Opera House. Maar dat betekent niet dat er helemaal niets kan. Zo werd in 2015 het Sydney Opera House gebruikt als aanmoediging voor het rugby team, dat in de finale stond van de Rugby World Cup.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.