Emerald, 1 april 2003

0
362

Emerald, 1 april 2003

Hi all,

ik heb het gehaald…. mijn record op een plaats blijven hangen in Australie is gebroken… ik zit hier nu al meer dan een week. Lekker de hele dag in de zon bloembolletjes poten, bloemetjes plukken en af en toe met de hond vechten… ik hou het hier dus wel uit zo….

van het weekend een beetje in de omgeving aan het toeren geweest. Vraag me niet hoe, maar op de een of andere manier kwam ik in een of ander picknick-park uit. Eindelijk mijn eerste wombat gezien. Best grappig beestje, alleen deze klom me in de nek en probeerde daar of hij krassen in mij kon maken. Gelukkig was de “oppasser” hem voor en werd mij een slagaderlijke bloeding bespaard !!! Verder heb ik een python over me heen voelen kruipen (creepy) en heb ik mijn eerste dingo’s gezien. Bijna alle dieren hier afgevinkt dus.

Vervolgens ben ik weer in mijn autootje gesprongen en ben ik naar een nationaal park gereden waar ik een bushwalk begon. Erg mooi weer, mooie omgeving, wat salamandertjes en vogeltjes en vooral veel geritsel in het struikgewas en … een losse steen.
Natuurlijk lette ik even niet op, met als gevolg dat mijn voet wegschoot, ik mijn knie (weer eens) hoorde kraken en ik een seconde later kermend op de grond lag. Niet fijn. Het gekerm duurde ongeveer een halve minuut. Vervolgens kreeg ik in de smiezen dat dat me ook niet verder hielp, dus ik probeerde maar eens of ik overeind kon komen. Ik moest tenslotte dat bos uit, had de hele dag nog niemand gezien. Op dat moment was ik best wel blij dat ik -naast wat kleding en een bijl- wat blikken ‘baked beans’ en een paar liter water in mijn tas had gedaan. Mocht ik het niet redden voor zonsondergang, dan kon ik tenminste wat eten, zodat ik ‘s ochtends verder zou kunnen…

Het bleek niet nodig, want ongeveer 20 minuten kreupelen verder was ik weer op de weg, ongeveer 500 meter van de auto. Ik had nog allerlei plannen, maar het verstand overwon en ik ben teruggegaan naar het hostel. Nog blij dat mijn auto een automaat is, hoefde ik met mijn kreupele been tenminste niet te koppelen. De rest van het weekend heb ik met mijn been omhoog heb gezeten, balen, want zaterdag avond was het de bedoeling om enorm te gaan feesten…

Maandag weer lekker aan het werk gegaan, ondanks dat ik het nog wel voelde en mijn been nog wat gezwollen was. Bijna niets gedaan eigenlijk, alleen wat bloemetjes geplukt en wat bollen geplant. Vandaag (dinsdag) ging het al weer een stuk beter… waarschijnlijk heb ik morgen nergens meer last van… dus.

Hiermee heb ik mijn belevenissen van de afgelopen week eigenlijk wel samengevat, in Emerald gebeurt verder niet zoveel.

Oh, toch wel… misschien herinner je je nog dat ik er sterk aan zit te denken om hier langer te blijven. Er zijn een aantal mensen die mij gevraagd hebben hoeveel langer dat zou worden. Dat weet ik nog niet, maar ik heb me vandaag heel sterk voorgenomen om in ieder geval voor Kerstmis weer in Nederland te zijn. Lijkt me namelijk helemaal niets, een kerstboom, kerstliedjes en 35 graden celsius…

CU All,

Toevoeging 2007: Na lang zeuren ben ik naar de dokter gegaan om mijn knie na te kijken. Het bleek dat ik al sinds 1996 geen kruisbanden in mijn rechterkruisband meer had. Twee operaties verder functioneert het allemaal weer.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.